තම හඬින් අසන්නන්ව ආකර්ෂණය කරගත හැකිවීම නිවේදකයෙකුට හෝ නිවේදිකාවකට හිමිවූ වරමකි. කොතරම් නිවේදන කලාවේ නිරත වී සිටියත් ඔවුන් දැනුමින් පෝෂණය වී නොමැති නම් ඔහු හෝ ඇය පරිපූර්ණ නිවේදකයෙකු හෝ නිවේදිකාවක ලෙස හඳුන්වාදීමට නොහැකිය. නිවේදන කලාව යනු කුමක්දැයි හරිහැටි හඳුනාගෙන ඒ පිළිබඳ මනා අධ්යයනයකින් යුතුව ක්ෂේත්රයට පැමිණි වජිර ජයවර්ධන අද වන විට ශශ්රී ලංකාව පුරා නම රැන්ඳූ ප්රවීණ නිවේදකයෙකි. ඔහු ඉඹ්ධ්ර් ශශ්රී ලංකා අලෙවිකරණ ආයතනයෙ අලෙවිකරණය පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධි ඩිප්ලෝමාව , නවසීලන්තයේ ඡ්චඵබඥපද ධ්දඵබඪබභබඥ ධට ඊඥජඩදධතධඨර ඩිජිටල් ව්යාපාර කළමනාකරණය පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධිය, එංගලන්තයේ එපඥයඩචථ විශ්වවිද්යාලයේ අලෙවිකරණය පිළිබඳ උපාධිය සහ ශශ්රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්යාලයේ ලේඛකත්ව සන්නිවේදන ඩිප්ලෝමාව හිමිකර ගැනීමට සමත්විය. ඒ අනුව බලන කල වජිර ජයවර්ධන පශ්චාත් උපාධි ද්විත්වයක් හිමිකර ගත් ප්රතිභාපූර්ණ නිවේදකයෙකි. එමෙන්ම අලෙවිකරණය, දැන්වීම් ක්ෂේත්රය, ඩිජිටල් අලෙවිකරණය, අලෙවි සන්නිවේදනය යන ක්ෂේත්ර පිළිබඳ පුළුල් දැනුමක් ඔහු සතුව ඇත. ජනාධිපති සම්මාන, සුමති, රාජ්ය සම්මාන , රයිගම් සම්මාන අතර තම නාමය රඳවා ගත් ප්රවීණ නිවේදක වජිර ජයවර්ධන සරසවිය සමඟ කතාබහට එක්වූයේ කලකට පසුවය. එයට හේතුව වුයේ ඔහු ශශ්රී ලංකාවෙන් බැහැරව නවසීලන්තය බලා පියාසර කළ නිසාය. පසුගිය දිනෙක ඔහු සරසවිය සමඟ තම තොරතුරු බෙදාහදා ගන්නට මෙසේ එක්වූයේය.
මම ලංකාවෙන් යන්න හේතු කිහිපයක් මුල්වුණා. මම හිතුවේ මට වඩා මගේ දරුවන් ගැන. අපේ ජීවිත සැලසුම් කරන අතර ප්රධානම කාරණය වුණේ අපේ දරුවන්ගේ ජීවිත සාර්ථක කරන්න. මට ලෝකයේ රටවල් කිහිපයකටම යන්න අවස්ථාව ලැබුණා. ඒ රටවල සංචාරය කරද්දී මට දැනුණා අපේ රටට වඩා ඒ රටවල තිබෙන වෙනස්කම් ගැන. අපි අපේ ජීවිත සැලසුම් කරන විට ඊළඟ දශකය ඇතුළේ අපේ දරුවන්ගේ ජීවිත සැලසුම් කළ යුතුයි. ඒ වෙනුවෙන් අපේ ජීවිත මංසන්ධි වලදී ඒ අයගේ මාවත්වලට හැරෙන්න වෙනවා. ඔවුන් වෙනුවෙන් මමත් ඒ මාර්ගයට හැරුණා.
ලංකාවෙන් ගිය එක මට පාඩුවක් කියා සිතුණේ ලංකාවට මම නැවතත් කෙටි නිවාඩුවකට පැමිණි පසුවයි. ලංකාවෙන් ගිය එක පාඩුවක් කියලත් දැනෙනවා. එහෙත් මා විදේශගත් වීම පාඩුවක්ද කියා තීරණය කළ යුත්තේ ප්රේක්ෂකයන්. මම එසේ පවසන්නේ ඇතැම් උදවිය අහන පැනයක් නිසා. ඔබ විදේශගත වීම ලංකාවට පාඩුවක් නෙවෙයිද කියා අසන ප්රශ්නයට පිළිතුරක් තමයි මම ඉහත සඳහන් කළේ. මම පදිංචි වෙලා ඉන්නේ නවසීලන්තයේ. එහි තිබෙන උත්සව, වැඩසටහන් වල නිවේදන කටයුතු සඳහා ලැබෙන අවස්ථාවේදී සහභාගී වෙනවා. නවසීලන්තයේ ශශ්රී ලාංකිකයන් සීමිත පිරිසක් ඉන්නේ. පවුල් 25000ක් පමණ. විවිධ තරාතිරමේ අය ඉන්නවා. සිංහල භාෂාවෙන් ඉදිරිපත් කරන වැඩසටහන් විරලයි. නවසීලන්තයේ වෙසෙන ශශ්රී ලාංකිකයන්ගෙන් ඉහළ ප්රතිචාර ලැබෙනවා. ඒ වගේම සහයෝගයත් ලැබෙනවා. ලංකාවේදී නම් මට ඉලක්ක වූ පිරිසක් ඉන්නවා. මට කැමති ප්රේක්ෂකයන් පිරිසක් සිටිනවා. විවිධ තරාතිරම් වල උදවිය මුණගැසෙනවා. ලැබෙන අවස්ථාවන් සඳහා සහභාගී වෙනවා. නවසීලන්තයේ ගෙවන ජීවිතය අපට පහසුයි. එසේ පැවසීමට හේතු තියෙනවා. නවසීලන්තයේ මට හමුවූ අය හරිම කරුණාවන්තයි. ඇසුරු කරන්න ප්රියයි. අපට කලින් නවසීලන්තයට පැමිණි පිරිසට මම ස්තූතිවන්ත වෙනවා. ඔවුන් මට දෙන ඇගයීම වටිනවා.
මම නිවේදන ක්ෂේත්රයට එන්නේ මහා ලොකු දැනුමක් ඇතිව නෙවෙයි. නිවේදකයෙකු ලෙස වැඩකටයුතු කිරීමේදී මට ඒ දැනුම මදි කියා සිතුණා. ඉන්පසු මම දැනුම හොයන්න ගත්තා. මම මගේ හඬින් ප්රයෝජන ගත්තා. ඒත් හඬ පමණක් ප්රමාණවත් නැහැ අලුත් චාරිකාවක් යන්න. අලුත් ගමනක් නිර්මාණය කර ගැනීමට නම් අලුත් මිනිසුන් සොයා ගත යුතුයි. අලුත් මිනිසුන් හමුවී කතාබහ කළයුතුයි. ඈත ඉදන් එන මිනිසුන් අපිව දැකලා ළඟට ඇවිත් කතා කරන මට්ටමට ළඟාවීමට අපි උත්සාහ කළ යුතුයි. මට අවශ්ය සෑම මනුස්සයෙක්ම හමු වුණාම මා එක්ක කතා කරනවා නම්. එවිට තමයි අපට වටිනාකමක් ලැබෙන්නේ. ඔවුන් අපට ප්රතිචාර දක්වන තරමට අපි අපේ වෘත්තීය මට්ටම සකසා ගත යුතුයි.
වැඩසටහනක් ඉදිරිපත් කිරීමේදී කියවීමක්, හැදෑරීමක් පර්යේෂණයක් අවශ්යයි. මෙහිදී හැදෑරීමක් කියන වචනයට වඩා පර්යේෂණයක් කියන වචනය භාවිතා කරන්න මම කැමතියි. සෑම වැඩසටහනකටම නව පර්යේෂණයක් කළ යුතුයි. එසේ කළහොත් තමයි අපට ක්ෂේත්රයේ තැනකට යන්න පුළුවන්. අපි එදා පොතපත කියවමින් , අදාළ වැඩසටහන් පිළිබඳ පර්යේෂණ කරමින් කටයුතු කළනිසා තමයි අද මේ තත්වයේ ඉන්නේ. අද ඉන්න අලුත් පරම්පරාව උනන්දු වෙන්නේ ඔවුන් ඉදිරිපත් කරන වැඩසටහන් බලන ඇස් ගණන වැඩිකර ගන්න. ඍඥඪඹඵ ගණන වැඩිකර ගන්න. එසේ වුණොත් එතන ප්රශ්නයක්. එසේ වූවිට වෙන්නේ ඊයේ තිබූ ජනප්රියතාවයට වඩා ජනප්රිය වෙන්න දෙයක් අද කරන්න වෙනවා. ජනප්රියතාවය කියන්නේ කොටි වලිගයක් අල්ලා ගත්තා වගේ. අපි දන්නේ නැහැ අපි කොයි වෙලාවේ අනතුරකට පත්වෙයිද කියලා. ඒ නිසා ජනප්රියතාවයට වඩා අපේ ස්ථාවරත්වය ඇතිකරගත යුතුයි. නිවේදක නිවේදිකාවන් හොඳ දෙයක් සමාජයට දෙනව නම්, මිනිස්සුන්ට දැනෙන දෙයක් තමන්ගේ මුවින් පිටවනවා නම්, ඒ පිටවන වචන වලින් මිනිස්සුන්ට හිතන්නට දෙයක් පවසනවා නම් අලුත් පරම්පරාවටත් ගමනක් යා හැකියි.
පසුගිය කාලයේ අපි දැක්කා නළු නිළියන් , මෝස්තර නිරූපණ ශිල්පී ශිල්පිනියන් ප්රවෘත්ති වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරනවා. ඒ අතරත් දක්ෂතාවය තියෙන අය සිටිය හැකියි. එහෙත් ඔවුන්ගේ ජනප්රියතාවය නිසා ඔවුන්ව යොදවා ගන්නවා නම් එතන ගැටලුවක් තියෙනවා. ඔවුන් ටික කාලයයි රඳා පවතින්නේ. ජනප්රියතාවය මත සහ වෙනත් අරමුණු වෙනුවෙන් වැඩසටහන් සඳහා යොදවා ගන්නවා නම් එතන ගැටලුවක් තියෙනවා කියලා මම නැවතත් කියනවා. තවත් කාරණාවක් වන්නේ භාෂාව. නිවේදක නිවේදිකාවන්ගේ සංවර බව , වචන වල තිබෙන සංවර බව මේ සියල්ල තීරණය වන්නේ අදාළ ආයතනය මත. තමන් කෙතරම් හොඳීන් කතා කළත් ආයතනය ඉල්ලා සිටින්නේ වෙනත් දෙයක් නම් එය ඉටුකළ යුතුයි. ගැටලුව තියෙන්නේ වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නන් තුළ නෙවෙයි. ගැටලුව තිබෙන්නේ ආයතනය තුළ. අවිධිමත් ලෙස වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නන් ඉන්නවා. ඔවුන් ද අපේ යාළුවෝ. සාමාන්ය ජීවිතයේදී අපට ඔවුන්ව මුණ ගැසෙනවා. කතාබහ කිරීමේදී තේරෙනෙවා ඔවුන් තුළත් දැනුමක් තිබෙන බව. නමුත් ඔවුන්ගේ පැවැත්ම සඳහා ඔවුන්ට පවරන දේ ඉටු කරනවා වෙන්න පුළුවන්.
අපි දැනුම හඹා යා යුතුයි. ගලක් කියන්නේ ස්ථාවර දෙයක්. ගඟක් කියන්නේ ගලායන දෙයක්. නිවේදන කලාවේදී ගලක් නොවී ගඟක් වගේ ගලාගෙන යායුතුයි. නිවේදකයාට විවිධ වැඩසටහන් ලැබෙනවා. එක් වැඩසටහනක් කළපසු එය සාර්ථකයි කියා ඊළඟ වැඩසටහන එසේම කරන්න බැහැ. එයට දයකත්වය ලබා දෙන සම්පත් දායකයා වැඩසටහනෙන් වැඩසටහනට වෙනස්. ඒ නිසා ආකෘතිය වෙනස් වෙනවා. කතාබහ කරන තොරතුරු වෙනස් වෙනවා. නිවේදකයෙකු වූ විට හැම මොහොතක්ම, හැම අවස්ථාවක්ම නැවුම් අවස්ථාවක් කරගත යුතුයි. වැඩසටහන පුරවන්නේ නිවේදකයා. ඒ නිසා සෑම විටම කියවීමක්, හැදෑරීමක් සහ පර්යේෂණයක් කළ යුතුයි. එවිට තමයි නිවේදකයා පිරිපුන් නිවේදකයෙකු බවට පත්වෙන්නේ.
මම නිවේදකයෙකු, වැඩසටහන් ශිල්පියෙකු, දැන්වීම් හඬ සපයන ශිල්පියෙකු ලෙස කටයුතු කළ කෙනෙක්. එහෙත් ලංකාවේ සිටියදී ප්රධාන ජීවනෝපාය වුණේ වෙනත් වෘත්තීන්. වැඩසටහන් පිටපත් රචකයෙකු ලෙසත් කටයුතු කළා. ප්රධාන වශයෙන් ටෙලිකොම් අලෙවි අංශයේ සන්නිවේදන සහ මහජන සම්බන්ධතා කළමනාකරුවෙකු ලෙසත් නඥධ බම හි වැඩසටහන් නිෂ්පාදන සහ සැලසුම්කරණ අංශයේ ජ්යේෂ්ඨ කළමනාකරුවෙකු ලෙසත් වසර ගණනාවක් සේවය කළා. වසර විසිපහක් පමණ නිවේදකයෙකු ලෙස කටයුතු කළේ දෙවන පෙළ රැකියාවක් ලෙසයි.
මම මුලින්ම සඳහන් කළා මම නවසීලන්තය බලා ගියේ දරුවන්ගේ යහපත සඳහා කියලා. මට ඉන්නේ පුතුන් දෙදෙනෙකු සහ දියණියක්. මගේ ලොකු පුතා තිමෙත් සත්සිඳු ජයවර්ධන. දෙවෙනි පුතා රිවිත් උත්සර ජයවර්ධන. දුව රූ අමෙලියා ජයවර්ධන. මගේ දරුවන් තිදෙනාම දක්ෂයි. ඔවුන් තිදෙනා මා වගේ නිවේදන කලාව තෝරා ගනීවි කියල දැන්ම කියන්න බැහැ. මා ඒ සඳහා ඔවුන්ට බලකිරීමක් කරන්නෙත් නැහැ. මම ක්රිකට් වලට ආසයි. ඒ නිසා පුතාලට මම ක්රිකට් පුහුණු කරුවන් පවා සොයා දුන්නා. එහෙත් ඔවුන් ඒ සඳහා වැඩි උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැහැ. මම ගිටාර් ගහන්න ආසයි. ඒත් මට ඒ සඳහා අවස්ථාව ලැබුණේ නැහැ ගිටාරයක් මා සතුව නැති නිසා. පසු කාලයක මම මගේ පුතාලට ගිටාරයක් ගෙනත් දුන්නා. ඔවුන් එය අතපත ගෑවා පමණයි. එය වාදනය කරන්න උනන්දු වුණේ නැහැ. ඒ නිසා බලෙන් කිසි දෙයකට ඔවුන්ව යොමු කරන්න මම කැමති වුණේ නැහැ. ඔවුන් ඔවුන්ට කැමති මාර්ගයක් තෝරා ගනීවි. මගේ ලොකු පුතා ඉංග්රීසි භාෂාවෙන් නිවේදන කටයුතු කරනවා. මම කැමතියි මගෙන් එහාට එය රැගෙන යනවානම්. මගේ ලොකු පුතා හොඳීන් පොත් පත් කියවන දරුවෙක්. ඔහු ඉතා වටිනා පොතපත කියවනවා. මම අලුත් පරම්පරාවේ දැනුම ගන්නේ ඔහුගෙන්. දෙවෙනි පුතාටත් ,දුවටත් හැකියාව තියෙනවා. මුලින්ම සඳහන් කළාක් මෙන් ඔවුන් ඔවුන්ගේ රුචිකත්වය දක්ෂතාවය අනුව යායුතු මාර්ගය තෝරා ගනිවී. එයට රුකුලක් වීම තමයි මගේ බලාපොරොත්තුව.
බොහෝ දෙනෙක් විමසනවා මම ආපසු ලංකාවට එනවද කියලා. ලංකාවට නැවත ස්ථිර පදිංචිය සඳහා එනවද කියා තවම තීරණය කර නැහැ. මුලින්ම මෙරටදී අපේ ස්ථාවරභාවය ඇතිකර ගත යුතුයි. දරුවන් ගැන මම සොයා බැලිය යුතුයි. මගේ බිරිඳ අමල්කා ජයවර්ධන. ඇයට රැකවරණය ලබා දීම මගේ වගකීම. ඒ නිසා මට ඔවුන් සමඟ කාලය ගත කිරීමට සිදු වෙනවා. ඒ නිසා විටින් විට ලංකාවේ වැඩ කටයුතු සඳහා පැමිණේවි. මම මාව නිර්මාණය කර ගන්නා අතරෙම මගේ දරුපවුල වෙනුවෙන් උපරිම සාධාරණය ඉටුකළ යුතුයි. එහෙත් වියපත් වීමට කලින් නැවතත් මම ලංකාවට පැමිණේවි.
නයනාංජලි දෙහිපිටිය